http://qom.irib.ir

نظرات و پیشنهادات بینندگان



استان قم

پبوندهای مفید

آمار بازدیدکنندگان


2837امروزmod_vvisit_counter
4448دیروزmod_vvisit_counter
769208کل بازدیدهاmod_vvisit_counter
بازدیدکنندگان: آنلاین 37 نفر
آی پی شما :: 38.107.179.213
امروز: 27 ارديبهشت 1391
صفحه اصلی چشمه معرفت صحیفه سجادیه
صحیفه سجادیه
ویژگی‎های صحیفه سجادیّه مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
ویژگی ‎ های صحیفه سجادیّه صحیفه سجادیه، مجموعه ‎ ای از ادعیه امام سجاد ـ علیه السلام ـ است كه بعد از قرآن كریم و كتاب مقدس نهج البلاغه حاوی والاترین معارف الهی شمرده می ‎ شود و به حق (اخت القرآن) و انجیل اهل بیت ـ علیهم السلام ـ و زبور آل محمد ـ علیهم السلام ـ لقب یافته است. پیشوای چهارم بعد از حادثه خونین كربلا كه همه راهها را برای بیان حقایق مسدود یافت، با زبان دعا به ارشاد بشر پرداخته و تا ابد به جوامع انسانی رهنمودهای ارزنده ‎ ارایه می ‎ دهد؛ رهنمودهایی كه اندیشمندان سترگ و دانشمندان بزرگ را حیران ساخته است. در سال 1353هـ.ق مرحوم آیت الله العظمی نجفی مرعشی ـ قدس سره ـ نسخه ‎ ای از صحیفه سجادیه را برای علامه معاصر مؤلف تفسیر طنطاوی (مفتی اسكندریه) به قاهره فرستاد وی پس از تشكر از دریافت این هدیه گرانبها و ستایش فراوان از آن در پاسخ چنین نوشت. «این از بدبختی ماست كه تاكنون بر این اثر گرانبهای جاوید كه از مواریث نبوت است دست نیافته بودیم، هر چه در آن می ‎ نگرم، آن از گفتار مخلوق برتر و از كلام خالق پایینتر می ‎ یابم. [1] صحیفه سجادیه تنها شامل راز و نیاز و بیان حاجت در پیشگاه خداوند متعال نیست، بلكه دریای بیكرانی از علوم و معارف اسلامی است كه طی آن مسائل عقیدتی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و پاره ‎ ای از قوانین طبیعی و احكام شرعی در قالب دعا مطرح شده است. [2] این كتاب ارزشمند ویژگی ‎ های خاصّی دارد كه به چند ویژگی خلاصه ‎ وار اشاره می ‎ شود: 1. این صحیفه مباركه تجسّم بخش تجرّد كامل از عالم ماده و انقطاع از خلق و ارتباط با خداوند باری ‎ تعالی، و تكیه به اوست. در قسمتی از دعای بیست و هفتم آمده است: «خداوندا من به خاطر اخلاص خود، از همه كس بریده و رو به سوی تو آورده ‎ ام اینك تمام وجودم متوجه به لطف و كرم توست. و من از كسانی كه خود دست نیاز به سوی تو دارند. رو برگردانیدم، و چون دریافتم كه اظهار حاجت به كسانی كه خود نیازمندند دلیل بر بی ‎ خردی و كج ‎ اندیشی است. 2. صحیفه سجادیّه بیانگر كمال معرفت و ایمان عمیق امام سجاد ـ علیه السّلام ـ نسبت به خدای ‎ تعالی است. امام ـ علیه السلام ـ در این صحیفه بسیاری از مباحث كلامی را مطرح كرده است، كه دانشمندان علم كلام و فلسفه اسلامی در كتابهای خود آنچه راجع به واجب الوجود نوشته ‎ اند از آن حضرت استفاده كرده ‎ اند. در بخشی از دعای اول آمده است: «همه سپاس ‎ ها از آن خداوندی است كه او مبدأ و سرآغاز جهان هستی است و برای ذات مقدس او آغازی نیست، خداوندی كه پایان همه چیز به او منتهی می ‎ شود ولی او را نهایتی نیست. خداوندی كه چشمان بندگان از دیدن او قاصر و اندیشه و اوهام توصیف ‎ كنندگان از بیان صفاتش ناتوانند...» 3. صحیفه سجادیه بیانگر كمال خضوع و تذلّل در پیشگاه خدای تعالی است و بدین وسیله از بقیه دعاهای ائمه معصومین ـ علیهم السلام ـ متفاوت است. در قسمتی از دعای پنجاه و دوم آمده است: «ای خداوند مهربان گناهانم مرا خاموش كرده و كلامم را بریده است، از این رو برای من حجت و برهانی نمانده است پس من به رنج و سختی خود گرفتار و در گروه عمل خویشتن هستم و درباره گناهم سرگردانم و از این كه از راه راست منحرف گشته ‎ ام درمانده و وامانده ‎ ام...» 4. این صحیفه درهای آرزو و امید به رحمت پروردگار را می ‎ گشاید، زیرا كه انسان هرچقدر گناهكار باشد نبایستی امید به بازگشت از گناه و رجعت به سوی پروردگار را در دل خود ناامید سازد. در یكی از دعاها چنین آمده است: «خداوندا به عزت و جلالت سوگند كه، اگر تو مرا به گناهانم مؤاخذه كنی، من هم به یقین از عفوت مطالبه خواهم كرد و اگر به فرومایگی و خشم مؤاخذه كنی، هر آینه از كرم و بزرگواریت مطالبه خواهم كرد.» 5. این صحیفه باب مناظرات تازه ‎ ای را با پروردگار به روی انسان می ‎ گشاید. در بخشی از دعای پنجاهم آمده است: «خداوندا من فردی ناچیزم و قدر و منزلتم اندك است و عذاب و كیفر من چیزی نیست كه به قدر ذرّه ‎ ای در قدرت تو بیفزاید و اگر عذاب چیزی بود كه در سلطنت تو می ‎ افزود هر آینه دوست داشتم كه آن فزونی برای تو باشد ولی سلطنت تو بالاتر و قدرت تو جاودانه ‎ تر از آن است كه اطاعتِ اطاعت كنندگان و یا نافرمانی گنهكاران از آن بكاهد». 6-. بیشتر دعاهای صحیفه، برنامه ‎ هایی برای اخلاق و كمالات روحی وضع كرده است، كه بدان وسیله مقام انسانی بالا می ‎ رود و آدمی ارتقاء پیدا می ‎ كند در یكی از دعاها آمده است: «خداوندا، بر محمد و آل محمد درود بفرست و ایمان مرا به آخرین مرتبه كمال برسان و یقینم را برتر از همه یقین ‎ ها قرار ده و نیت ‎ های خیر مرا به نیكوترین نیّات تبدیل كن و اعمالم را بهترین اعمال قرار ده بار خدایا علاقه و نیت مرا به انجام امور خیر بیشتر گردان و یقینم را بر آنچه در نزد تو است صحیح ‎ تر قرار ده و اعمال فاسدی را كه از من سرزده است اصلاح كن.» 7. در متون صحیفه یك سلسله حقایق علمی وجود دارد كه در عصر امام شناخته شده نبود. در بخشی از سخنان آن حضرت در مورد نفرین بر دشمنان اسلام چنین آمده است: «خداوندا آبهای ایشان را به وبا و خوراكی ‎ های ایشان را به بیماری درآمیز». یا در جایی دیگر از دعای اول می ‎ فرماید: «سپاس خداوند را كه ابزار بسط و گسترش قبض و در هم كشیدن را در بدن ما قرار داده است». امام دهها قرن قبل از جاذبه نیوتن، از وزن نور و هوا سخن به میان می ‎ آورد و به آن توجه می ‎ كرد در جایی كه می ‎ فرماید: «پروردگارا! كه وزن زمین و آسمان وزن خورشید و ماه، وزن ظلمت و نور، وزن سایه و هوا را می ‎ دانی، از هر چیز از هر نوع شرك منزه و پاك هستی.» و یا امام سجاد و كاری را كه سازمان ملل بعد از تلفات 50 میلیونی جنگ جهانی دوم با شركت 56 كشور جهاد در 86 جلسه در طول صدها روز و هزاران ساعت كار تحت سی ‎ ماده به نام حقوق بشر تنظیم داد و با تأسف فراوان ضامن اجرائی هم ندارد و با یك برتری ابرقدرتی یا قلدری تمام سعی و تلاش اعضای شورای نیست می ‎ شود. دقیق ‎ ترین آن حقوق ‎ ها را در ضمن یك نشست در ضمن 50 ماده درباره حقوق بشر بیان می ‎ دارد كه تنها ضامن اجراء و پشتوانه آنها را ایمان و تقوا و شناخت مبادی معنوی تشكیل می ‎ دهد و در راه ایجاد آن پشتوانه، سعی و كوشش و تلاش فراوان دارد. 8. صحیفه سجادیه از بهترین رصدهای روحی و اخلاقی در تفكر اسلامی است. دارویی شفابخش برای نفوس سرگردان و سرچشمه ‎ ای گوارا برای تشنگان زهد و اخلاص می ‎ باشد دعایی كه معراج مؤمن و وسیله قرب الهی است. 9. صحیفه سجادیه، در حقیقت نهضت و مقابله ‎ ای دربرابر فساد و بی ‎ بند و باری و افسار گسیختگی آن عصر بود كه حاكمان و عاملان اموی در ترویج و اشاعه آن می ‎ كوشیدند. 10. صحیفه سجادیه در بالاترین سطح بلاغت و فصاحت قرار گرفته است و پس از قرآن مجید و نهج البلاغه سخنی در جهان عرب بلیغ ‎ تر و فصیح ‎ تر از دعاهای امام زین العابدین ـ علیه السلام ـ وجود ندارد. 11 و 12. از همه مهمتر دو باب اصول اعتقادات و احكام و فروع دین كه با روش عالمان و عارفان در جای جای این صحیفه آمده است به گوشه ‎ هایی از آن اشاره می ‎ شود: الف. اصول اعتقادات: 1. خداشناسی: در بخشی از دعای چهل و هفتم آمده است: پروردگارا! حمد و ستایش مخصوص توست، ای پدید آورنده آسمانها و زمین ای صاحب بزرگی و احسان كامل، ای مالك و مهتر مهتران، ای خدای هر پرستش ‎ گر و ای آفریننده هر آفریده و ای وارث هر چیز، چیزی مانند او نیست و آگاهی به چیزی از او پنهان نمی ‎ باشد و او به هر چیز احاطه دارد و به هر چیز نگهبان است، تویی خدایی كه جز تو خدایی نیست، یكتای تنها یگانه بی ‎ مانند هستی...» 2. عدل: در بخشی از دعای چهل و هشتم آمده است: «... و دانستم كه حكم و فرمانت ستمی و در انتقام و به كیفر رساندنت شتابی نیست». و در قسمتی دیگر از همان دعا آمده است: «خدایا! اگر بخواهی از ما درگذری، به دلیل فضل و احسان توست و اگر بخواهی ما را به كیفر رسانی، از عدل و دادگری توست. 3 و 4. نبوت و امامت: در بخشی از دعای چهل و هشتم آمده است: «خدایا! به مقام و منزلت بلندپایه محمد ـ صلّی الله علیه و آله ـ و مقام گرامی علی ـ علیه السلام ـ به سوی تو تقرب می ‎ جویم و به واسطه آن دو بزرگوار به درگاهت روی می ‎ آورم كه مرا از شرّ و بدی فلان و فلان پناه دهی». 5. معاد: در بخشی از دعای چهاردهم آمده است: «خدایا! اگر نیكی من نزد تو در تأخیر گرفتن حق من و به كیفر نرساندن ستم كننده بر من تا روز رستاخیز است، پس بر محمد و آل او درود بفرست و مرا به نیت درست و صبر پایدار تأیید فرما. ب. احكام و فروع دین: 1. نماز: امام سجاد ـ علیه السلام ـ در دعای چهل و چهارم می ‎ فرماید: بارالها بر محمد و آل محمد رحمت فرست و ما را در این ماه ـ ماه رمضان ـ بر اوقات نمازهای پنجگانه و حدود آن كه یقین كرده ‎ ای و واجبات آن را مقرر فرموده ‎ ای و وظایف و شروط آن را مشخص ساخته ‎ ای و اوقات آن را معین نموده ‎ ای موفق بدار...» 2. روزه: در بخشی از دعای چهل و چهارم آمده است: «سپاس خدایی را كه یكی از راههای احسان را ماه خود، ماه رمضان، ماه روزه و ماه اسلام و... قرار داد... چیزهایی را كه در ماههای دیگر حلال كرده است حرام ساخت و برای گرامی داشتن آن، خوردنی ‎ ها و نوشیدنی ‎ ها را در آن منع فرمود و برای آن وقت آشكاری قرار داد. 3. زكات: در قسمتی از دعای چهل و چهارم آمده است: «ما را در این ماه موفق بدار تا اموالمان را از مظالم و حقوق دیگران خالص و پیراسته كنیم و با بیرون كردن زكاتها، آنها را پاك سازیم...» 4. حج: در قسمتی از دعای بیست و سوم می ‎ فرماید: «خداوندا بر من منت گذار در برپایی حج و عمره و زیارت قبر پیامبرت كه درود و رحمت و بركات تو بر او و بر خاندان او باد...» 5. جهاد: امام سجاد ـ علیه السلام ـ در بخشی از دعای بیست و هفتم می ‎ فرماید: «خداوندا بر محمد و آل او رحمت فرست و مرزهای مسلمانان را به عزت خود استوار گردان، مرزبانان را به نیروی خود تقویت فرما، عطایای ایشان را از فضل خود زیاد كن. بارالها بر محمد و آل او درود فرست و عده ایشان را افزون فرما، اسلحه ‎ هایشان را تیز و برّان نما، حوزه ‎ شان را حراست نما، نقاط حساس جبهه ‎ شان را محكم كن...» 6. امر به معروف و نهی از منكر: در قسمتی از دعای ششم آمده است: «و ما را در این روز و این شب و همه روزهایمان برای انجام ـ كارهای نیك و به پا داشتن امر به معروف و نهی از منكر موفق بدار...» 7. تولی و تبری: امام ـ علیه السلام ـ در قسمتی از دعای ششم می ‎ فرماید: «پروردگارا! همان من دوستدار و دوست آنان هستم، و به وسیله تو از دشمن آنان بیزاری می ‎ جویم و به وسیله حجت، دوستی، علاقه و اطاعت آنان، به سوی تو نزدیكی می ‎ جویم...» و در بخشی از دعای بیست و پنجم آمده است: «و مرا در حالی كه دوستدار دوستانت و دشمن دشمنانت هستم، بمیران». اهمیت و ویژگی ‎ های صحیفه سجادیه موجب شده كه بسیاری از علمای بزرگ بر آن شرح بنویسند، شیخ آقابزرگ تهرانی در الذریعه به 66 شرح اشاره كرده است. و باقر شریف قرشی در كتاب تحلیل از زندگانی امام سجاد ـ علیه السلام ـ ضمن اشاره به شارحین مندرج در الذریعه دو تن دیگر را نیز نام می ‎ برد. این كثرت شارحین خود نشانگر اهمیت این كتاب در نزد بزرگان و اندیشمندان اسلام می ‎ باشد. منبع [1] . صحیفه سجادیه، ترجمه سید صدرالدین بلاغی، دارالكتب اسلامیه مقدسه، ص 37. [2] . سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، مؤسسه امام صادق، ص 270.
آخرین بروز رسانی مطلب در يكشنبه ، 14 شهریور 1389 ، 12:45
 
صحيفه سجاديه، متني ناشناخته مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
صحيفه سجاديه، متني ناشناخته طلوع آفتاب وجود مقدسش در روز پنجم شعبان‌المعظم و به قولي نيمه جمادي‌الاولي سال سي و شش يا سي و هشت بوده است. القابش سجاد، زين‌العابدين، وارث علم‌النبيين، المجتهدالزكي، الامين و الزاهدالعابد مي‌باشند. وجود پربركتش داراي محاسن ذات و مكارم صفات و وفور دانش و بزرگواري و اشاعه جود و سخاوت بوده و انوار سروري و امامت و آثار دين‌پروري از جبين مباركش ساطع گرديده بود. زندگي علي ‌بن ‌الحسين(ع) از زندگاني اجتماعي پدر بزرگوارش كه دنياي بشريت او را مظهر غيرت و حميت مي‌شناسند هرگز جدا نبوده و در مسير احياي دين، ارشاد و هدايت، پرورش و تنوير افكار عمومي گامهاي مؤثري را برداشتند. امام سجاد(ع) به مقتضاي زمان حيات خويش از كارآمدترين روش دفاعي يعني سلاح دعا استفاده نموده و با زبان نياش به درگاه باريتعالي طيفي از مسائل اعم از تربيتي، اخلاقي، عرفاني، عقيدتي، سياسي، نظامي و... را مطرح كردند. طاغوت در هر زمان نوعي از خرافه را ترويج مي‌كند و ائمه معصومين هر كدام به گونه‌اي با آن مبارزه مي‌كردند. امام حسين(ع) در برپايي اخلاق و حقيقتي به نام اسلام شهادت را برمي‌گزيند و فرزندش امام سجاد(ع) براي ترويج اخلاق و تبليغ آن و بقاي حيات شيعه روش نيايش را برگزيده و در گوش مردمي كه دچار ركود و بي‌حسي اخلاقي شده بودند نجواي كرامت انساني سر داد. كه نتيجه و هدف تمام مبارزات آن بزرگواران چيزي جز احياي كلمه «اخلاق» نبوده و نيست. صحيفه سجاديه را مي‌توان حقيقت ناشناخته زندگي امام سجاد(ع) دانست، كتابي كه پس از قرآن و نهج‌البلاغه (اخ‌القرآن) اولين كتاب معتبر و مرجع اصيل اسلامي است كه به انجيل اهل بيت و زبور آل محمد(ص) ملقب گرديده و به‌عنوان اخت‌القرآن بيانگر آيات الهي و مبين و مفسر آن است. اين كتاب ارزشمند انسان را در ابعاد مختلف مبهوت خود ساخته و روح انساني را با دريافتهاي عميق عرفاني و با انديشه‌هاي والا و سوز و گدازهاي عاشقانه جلا و صيقل مي‌بخشد. دوران اختناق و فضاي سياه پس از قيام امام حسين(ع) و بار سنگين مصيبتي چنان سترگ، زمينه (بستر) به‌وجود آمدن اثري ماندگار، مؤثر و غني مشتمل بر 54 دعا و نيايش از امام سجاد(ع) شد، چرا كه دعا در زمان آن امام همام نقش تأثيرگذاري در اجتماع مردم آن روزگار داشت. امام عليه‌السلام در اين ادعيه با ذكر مكرر نام حضرت محمد(ص) و خاندان او، ياد و نام ايشان را كه دستگاه اموي در پي كمرنگ ساختن و محو آن بود، به‌طور ناخودآگاه در ذهن مردم زنده نگه داشته و از سويي با زيباترين مفاهيم ادعيه‌اي شاخص و متفاوت از آنچه ديگران مي‌نگاشتند، را آفريد. اين نوشته شريف از ابعاد متعددي قابل مطالعه و بحث است. از يك منظر ارزش ادبي والا و وجود جلوه‌هاي بلاغت و فصاحت در اين كتاب روح خواننده را مي‌نوازد كه در جاي خود بسيار حائز اهميت است و بُعد ديگر آن نقش محوري امامت امام سجاد(ع) بود كه نوشتن صحينة سراسر نور و معنويت را در پي داشت. بررسي هرچند مجمل در زندگي امام زين‌العابدين(ع) اين حقيقت را واضح و آشكار مي‌سازد كه امام هرچند دست به سلاح نبرد ليكن مبارزه خويش را با بهره‌گيري از تمام سلاحهايي كه از سلاح آهنين كم اهميت‌تر نبود ابراز و از طريق دعا، دانش و علم، اخلاق و عدالت و فرهنگ سد بلند و نفوذناپذيري را در برابر حكومت جور زمان ايجاد كرد و تاريخ نشان مي‌دهد كه امام توانست شيعه را حياتي نو بخشيده و زمينه را براي فعاليتهاي امام باقر(ع) و امام صادق(ع) فراهم سازد. فردي كه از خاندان كسي است كه خداوند با او سخن گفته و تربيت شده مكتب وحي مي‌باشد آشکار است كه كلامش در ارتباطي مستقيم با كلام خداوند در قرآن قرار دارد و در سراسر صحيفه اين ارتباط تنگاتنگ در الفاظ امام(ع) به چشم مي‌خورد، ايشان در مكتوباتشان صراحتاً يا تلويحاً به آيات متعدد قرآن استناد و استدلال فرموده‌اند كه به حق مي‌توان گفت كه لقب «اخت‌القرآن» به اين كتاب گرانبها بسيار زيبنده است. كتابي كه پس از قرآن مجيد نخستين كتابي است كه توسط معصوم(ع) نوشته شده است و املاء و انشاء خود امام(ع) مي‌باشد و همانگونه كه ام‌الكتاب جامع همه علوم است «اخت‌الكتاب» نيز مفسر و مبين آيات الهي است. و اين قضاوت ناآگاهانه يا مغرضانه از سوي افرادي كه وجود مقدس آن حضرت را در بستر بيماري تصوير كرده‌اند غيرقابل اغماض است چرا كه يادگار عظيم آن حضرت مبين اين نكته مي‌باشد كه اين كتاب يك دعاي صرف و بي‌روح نيست بلكه يك كتاب آموزشي در ابعاد گوناگونِ تربيتي ـ اخلاقي، عقيدتي ـ سياسي و عرفاني ـ اسلامي است كه گستره‌اي از حقايق و انديشه‌هاي تابناك امام را به روي خواننده مي‌گشايد، چرا كه نه تنها با الفاظي بسيار زيبا حلقه‌هاي ارتباط حقيقي خلق با خالق را ترسيم فرموده، هم‌چنين موارد ديگري را نيز مانند حفظ ارتباط روحي و عبادي مردم با خداوند و حفظ كيان اسلام و قرآن متذكر شده است. زماني كه بنده‌اي عام با خداي خويش راز و نياز مي‌كند گاه زيباترين لغات و عبارات خود بخود به زبان همان بنده خلق مي‌گردد، حال با اين وصف اگر روح والائي چون امام سجاد(ع) با خداوند به‌گونه‌اي ويژه و ماندگار در تاريخ راز مي‌گويد. بدون شك با كلامي شگفت و جاودان روبرو هستيم كه جاي بررسي، تأمل و تعمق دقيق و موشكافانه را دارد. اينك بايد از خود سؤال كنيم كه چرا اين كتاب ملهم از وحي الهي ناشناخته باقي مانده، كتابي كه جامع‌ترين و وثيق‌ترين اثر ماندگار اهل بيت پيامبر(ص) است. كتابي كه جداي از تقدس و غناي معنوي به لحاظ وجود انواع صنايع بديعي مي‌توان آن را شاهكاري ادبي در تاريخ ادب عرب دانست. وجوه بلاغي فراوان در صحيفه ارزش ادبي آن را به‌وضوح نشان مي‌دهد و بررسي دو شاخه از علم بديع (طباق، جناس) در صحيفه نشان‌دهنده اين موضوع مهم است كه يكي از زيباترين متون ادبي ـ مذهبي است كه در عين سليس بودن و بدور از هرگونه تكلف انواع صنايع ادبي به‌صورت بسيار ظريف و زيبايي بكار گرفته شده است. كه توجه خواننده را به نمونه‌اي از آن جلب مي‌كنيم. حضرت در دعاي پنجم در بند هشتم فرموده است: «اللهم فصل علي محمد و آله و كد لنا و لاتكد علينا و امكر لنا ولاتمكر بنا» در اين عبارت علاوه بر اين كه صفت بديعي «طباق سلب» آورده شده، صنعت بديعي ملحق به جناس از نوع اشتقاق (ميان «كد» و «لاتكد» و ميان «امكر» و «لاتمكر») در آن به چشم مي‌خورد. و موارد فراوان از صنعتهاي مختلف ازجمله انواع تشبيه و استعاره، مجاز، عكس، اكتفاء، مراعات‌النظير و يكي از مظاهر بسيار زيبا كه به‌طور چشمگير نيز در صحيفه بكار رفته سجع مي‌باشد كه توضيح بيشتر در اين مقال نمي‌گنجد. حال از باب يادآوري سؤال مي‌كنم كه چند درصد از اطرافيان شما كه از افراد متدين جامعه به‌شمار مي‌روند خطبه كوبنده و مقتدرانه امام سجاد(ع) كه كلام ايشان در بدترين حالت و شرايط روحي مي‌باشد را خوانده‌اند يا بدان اشراف دارند. سخنان و جملاتي كه بعد از واقعه دردناك و هولناك عاشورا بر قوم ستم و ستمگران، ايستاده بر قله شجاعت و مردانگي خوانده شد و دوست و دشمن را گرياند و خطبه‌اي كه در هر جمله‌اش همه صفات و مكارم اخلاقي و كرامت انساني نهفته است. و آيا كتاب شريف صحيفه سجاديه بايد تنها در كتابخانه منازلمان وجود داشته باشد تا شايد سالي يكبار به مناسبت پايان يافتن ماه مبارك رمضان چند خطي از ان به نام دعاي وداع ماه رمضان خوانده شود كه آن خوانش هم با كمال تأسف بدون تفكر و انديشه در كلام امام است. و ابراز تأسف دوباره از اينكه مسلمانان از اين سرمايه غني و از اين همه آموزه‌هاي بي‌بديل به عمد يا غيرعمد دور مانده‌اند. ارزشهاي والاي موجود در صحيفه سجاديه اقتضاء مي‌كند كه دانشمندان، محققين و پژوهشگران توانا با صرف وقت بيشتر و تعمق در تفكرات تابناك آن امام معصوم(ع) و تأكيد در ابعاد گوناگون ازجمله جنبه‌هاي زيبايي‌شناسانه روان‌شناسي، علوم اجتماعي و اخلاقي آن كه مغفول مانده است سعي در معرفي بيشتر اين «اولين مكتوب ائمه» بنمايند تا ذهن به خطا رفتة افرادي كه امام را فردي به دور از مسائل اجتماعي مي‌پنداشتند را به راه صواب آورده و در هرچه بيشتر شناساندن سيره و روش امامان و مقام والايشان تلاش و كوشش نمايند و در جهت تبيين زبور آل محمد(ص) و تنوير افكار جوانان و نوجوانان دانش‌پژوه و اشاعه فرهنگ نجات‌بخش صحيفه تمام سعي خود را به‌كار برند. بزرگواراني كه در راه عزت بخشيدن دين و زنده نگه داشتن كلمه «حق» و «عدل» از هستي و جان گرانبهايشان گذشتند تا كرامت انساني در مقابل حاكمان منحرف از تنزل و فرومايگي مصون بماند. درود خداوند سبحان بر انديشه‌هاي والاي فرزند فاطمه(س) و جگرگوشه سالار شهيدان و سيد و سرور ساجدان و عابدان و امام مجاهدان باد!
آخرین بروز رسانی مطلب در يكشنبه ، 14 شهریور 1389 ، 12:43
 
اهداف تربیتی صحیفه سجادیه در ارتباط انسان با دیگران مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل

اهداف تربیتی صحیفه سجادیه در ارتباط انسان با دیگران

 

فعالیت های انسان علاوه بر رفتارهای مرزی، شامل سلسله ارتباطات او با دیگر انسان ها نیز می شود که با توجه به تنوع ارتباطات دیدگاههای خاص تربیتی را می طلبد.

این امر گاهی رنگ اجتماعی پیدا می کند و گاهی از دیدگاه سیاسی مورد بررسی قرار می گیرد و گاهی هم با رویکرد اقتصادی به آن نظر می شود با مطالعه دعاهای صحیفه که در زمینه ارتباط انسان با دیگران است در می یابیم که نظام تربیت آن در صدد هدفمند کردن رفتارهای انسان در حیطه های مختلف اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی است .

در این بخش به ذکر نمونه ای از اهداف تربیتی فوق بسنده می کنیم:

یکی از اهداف تربیتی صحیفه در خصوص ارتباطات اجتماعی، نحوه ارتباط انسان با والدین است. از مهم ترین اهداف امام سجاد«ع» این است که هر چه بیشتر فرزندان را نسبت به وظایفشان از قبیل اطاعت،احترام، گذشت از والدین و احسان در حق ایشان آشنا سازد و آنان را نسبت به آن وظایف تشویق نمایند .

امام سجاد«ع» برای این منظور در دعای بیست و چهارم که دعا برای والدین است به مقام وشخصیت والای پدر و مادر و وظایف فرزندان در قبال آنان اشاره نموده می فرمایند «بارخدایا! صدایم را در برابر ایشان آهسته و سخنم را خوشایند و خویم را نرم و دلم را برآن ها مهربان کن،و مرا به ایشان سازگار و برآنان رحیم گردان»

یکی دیگر از اهداف تربیتی صحیفه سجادیه در خصوص ارتباط با والدین ، حق شناسی و سپاسگزاری از زحمات و تلاش آنان برای پرورش و رشد فرزندان است .

همان طور که کفران نعمت و اجتناب از توجه به حق منعم ، عقوبت ابدی را به دنبال دارد روی گردانی از والدین و کوتاهی در حق آنان موجب دوری از مسیر قرب الهی می گردد یکی از تعالیم تربیتی صحیفه که از بارزترین مصادیق حق شناسی درباره والدین است طلب خیر و برکت برای آنها در قالب دعاست .

حضرت امام سجاد«ع»می فرماید: «خدایا! آنان را به پرورش من جزا ده و در گرامی داشتنم پاداش ده، آنچه در کودکی از من حفاظت نموده اند برای آنها نگه دار»

همچنین امام سجاد«ع»در فرازهای دهم و یازدهم دعا نیز به زحمات و تلاش هایی که والدین در پرورش و تربیت فرزندان متحمل شده اند اشاره می کند سپس در حقشان طلب پاداش و غفران می کند و می فرماید:«پدر و مادر مرا به بهترین پاداشی که اختصاص داده ای به آن پدران و مادران و بندگان با ایمانت را امتیاز ده ، مرا به وسیله دعا برای ایشان و ایشان را به سبب مهربانی شان به من بیامرز، آمرزش پابرجا و به شفاعت و میانجی گری من برای ایشان از آنها راضی و خشنود شو ، خوشنودی یکسره و آنها را با گرامی داشتن به جاهای آسایش برسان»

 
 
با اجاره مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
از بزرگترین نعمتهای ذات مقدس حق بر بندگان خود، جناب علی ابن الحسین «ع» است که با وجودش منت گزارد. و آن سرور را از عالم قرب و انس و قدس نازل فرموده برای فهماندن طرق عبودیت به بندگان خود و لتسئلُنَّ یَومَئذٍ عَنِ النَعیم(آن روز شما را از نعمتها می پرسند . «تکاثر 8») و اگر از ما سوال شود که قدر این نعمت را چرا ندانستید و استفاده از این بزرگوار چرا نکردید جوابی نداریم جز آن که سر خجلت به پیش افکنیم و به نار پشیمانی و تاسف بسوزیم و در آن وقت پشیمانی نتیجه ندارد . اگر اهل شرابی و دردی کش پیمانه ، صحیفه را بخوان صحیفه سجادیه صحیفه دردی کشان رند است .....
آخرین بروز رسانی مطلب در شنبه ، 25 ارديبهشت 1389 ، 14:40
 
محبت حضرت پروردگار مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
در سوره مبارکه بقره آمده است :«و کسانی که ایمان آوردند عالی ترین و شدیدترین محبت را به پروردگار دارند» حضرت سجاد «ع»در ضمن دعای اول صحیفه سجادیه می فرماید :«خداوند بندگانش را بر راه محبتش برمی انگیزاند» ریشه محبت چیست و چگونه ایجاد می شود ؟ گفته اند : ریشه محبت ادراک کمال محبوب است . ریشه محبت معرفت است . یعنی فقط باید یک کار انجام داد : معرفت و شناخت خدا . خدا کیست؟خدا وجودی است که بندگانش را«خدادوست»آفریده است . پس لذت ببرید از معاشقه با خدایی که «کارت دعوت»را شیرازه حیات بندگانش قرارداده و بترسید که اگر: اهلیت نداشته باشید،از این نعمت سلب می شوید . امیرالمومنین علی «ع» می فرمایند: «احذروانفارالنّعم،فماکل شاردبمردود» «بترسید از فرارکردن نعمت ها، زیرا هر گریخته ای قابل برگشتن نیست»
آخرین بروز رسانی مطلب در سه شنبه ، 17 فروردين 1389 ، 12:49
 


آرشیو

خدایا! ما هرچی تلخی بود امتحان کردیم ولی دیدم هیچ چیز تلخ‌تر از بی تو بودن نیست